Weerbaar

20. jun, 2016

Hallo allemaal,

Alweer een week voorbij, nieuwe week in aankomst en er staan een hoop afspraken in Maasstad Ziekenhuis, Daniel den Hoed en Erasmus MC in dordrecht. Met andere woorden ik leef in het ziekenhuis en weekend verlof thuis, het voelt als een bajesklant die met verlof gaat😀😀😀. Nee maar ff serieus, na het onderzoek van het tumor in Amerika zijn alle na behandelingen omgedraaid. Ik MOET nu genetisch onderzoek doen om te kijken hoeveel % mogelijkheid kans is dat het kanker terug kan komen en als het blijkt dat het 70/65% is, dat ie weer terug kan komen moet ik alsnog preventieve operatie ondergaan. De chirurg die mij had geopereerd was niet mee eens met het idee, die is een voorstander voor eerst bestraling, chemo gepaard met hormoon behandeling en daarna een genetische onderzoek. Ik heb begrepen dat op het moment dat je een borst besparend operatie had gedaan, dat bestraling noodzakelijk was. De arts in Daniel den Hoed is voorstander voor eerst een genetisch onderzoek. Ondertussen sta jij de PATIENT in het midden van het hele situatie. In de Erasmus Mc in Dordrecht wordt ik momenteel behandeld voor ademhalings technieken. Op het moment dat ik bestralingen moet ondergaan moet ik mijn adem voor veertig seconden lang inhouden. De reden hiervan is dat ik bestraald gaat worden aan mijn linkerkant waar mijn hart zit en die neemt het risico met zich mee dat ik na een aantaal jaren hartklachten kan krijgen, vandaar dat je word getraind om je adem veertig seconden in te houden met je handen boven je hoofd en zodat je borstkast vrij word en dan kan je hart schuiven🤨. Zo leer je iedere keer wat. Na een lange gesprek te hebben gehad met de chirurg die mij had geopereerd heeft hij alsnog toegestemd om eerst genetisch onderzoek te laten doen. Ik sta deze week vol geboekt voor degene die een afspraak wil maken, begin maar in de rij te staan want het kan zijn dat ik een telefoontje krijg en dan moet ik rennen naar huis ehhh sorry ik bedoel ziekenhuis😋

IK wens jullie allemaal een gezegende week en doe geen dingen die ik niet zou doen🙃🙃🙃, dus met andere woorden: PLUK DE DAG EN LAAT NIETS HANGEN VOOR MORGEN❤

7. jun, 2016

Hallo allemaal,

 

25 Mei j.l. onderging ik een operatie om zo die tumor uit mijn linker borst te verwijderen. Vorige week vrijdag 3 Juni j.l. had ik een afspraak in het ziekenhuis om zo de uitslag te bespreken. Tijdens het gesprek met de arts kreeg ik te horen dat het lymfklier die ze hebben vewijderd helemaal schoon bleek te zijn en dat er geen uitzaaiing was👍.

Het minder goeie bericht was dat het tumor een derde graads tumor was, dat houd in dat het is de kwaadaardigste en gevaarlijkste tumor die er is. Er werd tegen mij gezegd dat ik het risico grens hebt bereikt, dat betekent dat ik risico loop dat het ziekte weer terug kan komen👎.

Het plan van aanpak is nu dat de tumor naar Amerika wordt gestuurd om daaR te laten onderzoeken en van daaruit een aangepaste behandeling te kunnen krijgen. Eerst hadden ze in gedachten om bestraling te laten doen waarvan zes weken lang, vijf dagen in het week. Gezien het aard van de tumor is er nu besloten om vier weken lang bestraling, vijf dagen in de week aansluitend met chemo en hormonen behandeling, want blijkbaar zijn het mijn hormonen die de kanker cellen aan het opwekken zijn. Aangezien ik longpatiënt ben gaat het chemo niet meevallen. Er werd tegen mij gezegd dat na veertien dagen van mijn eerste chemo dat ik al haar verlies gaat krijgen, waarvan ik hierop had gereageerd;"  Ahhh yo ik heb niet voor niks een Portland Poema's pet" hahahaha. Voor degene die mij zonder mijn haren niet zouden herkennen mijn naam staat achterop mijn Portland Poema's pet hahhaha #LOL#. 13 juni heb ik een intakegesprek in Daniël Den Hoed en om dan de 22ste met de bestralingen te beginnen. Ik ben zo gezegend met alle mensen om mij heen die echt met mij meeleven gedurende deze lange proces, en waarvan ik heel maar dan heel erg dankbaar ben om deze mensen te hebben in mijn leven. Ik voel me goed en ik probeer alles uit de dag te halen zolang ik het kan.

Mensen denk eraan: Dit leven is maar een test, als het echt zou zijn , zouden we toch wel een betere handleiding hebben gekregen.

Met andere woorden, LEEF EN LAAT JE NIET GEK MAKEN, WANT HET LEVEN IS MOOI EN NOG MOOIER ALS JIJ HET LEEF😘

 

12. mei, 2016

 

18 Februari 2016 zal voor mij een onvergeten dag zijn.

Na een leuke weekend te hebben gehad met mijn Aspiranten team honkbal waarvan ik coach ben een overwinning te hebben gehaald, verjaardag van mijn broer te hebben gevierd en uiteindelijk deelgenomen met onze Honk/Softbal vereniging Portland Poema's aan het opening van het sportseizoen in Zuiderpark, wachtte mij de volgende dag 18 april 2016 een controle in het ziekenhuis. Ik loop sinds 2010 in het ziekenhuis voor controle aan mijn borsten, die namelijk vol met kiesten zitten die bij het verzamelen van weefsel goedaardig blijken te zijn. Tot 18 april j.l. dat ik weer voor een controle moest gaan voor een mamagrafie een echo moest maken en dat ik toen te horen kreeg dat ze iets hebben gezien dat niet hoort te zijn in mijn linker borst. Er is twee keer weefsel genomen en naar het patholoog gestuurd, zeker voor het onzeker. Na een aantal uren wachten werd ik weer geroepen door de arts die mij het slechte nieuws moest geven dat ik borst kanker heb. Je weet niet wat je overkomt na het ontvangen van zo'n nieuws die je vervolgens aan je naasten en dan met name je kinderen moet overbrengen. Het kwam als een mokerslag voor mij laat staan voor me naasten. Ik werd verwezen naar een begeleider die mij zal begeleiden gedurende het hele proces en toen ging het me bezinken. Dat het bij mij moest bezinken was al moeilijk, laat staan om het aan mijn kinderen te gaan vertellen. Ik ben alleenstaande moeder van drie waarvan twee volwassen jongens en een nakomeling meisje. Om het over te brengen aan mijn zonen was het niet zo moeilijk om als het over te brengen aan mijn dochter, zij heeft op heel jonge leeftijd haar vader moeten missen door een auto ongeluk. Ik dank god voor mijn kinderen mijn zonen zijn echte kanjers, ik kreeg alle steun van hun tweeën en tegelijk hebben we besproken hoe wij het slechte nieuws aan mijn dochter zullen over brengen. Een advies dat ik van mijn zonen en ook van het voorzitter van mijn Honk/Softbal vereniging die mij vanaf het begin steunt kreeg, is dat ik niet te lang moet wachten om mijn dochter op de hoogte te zetten over mijn ziekte. Wij hebben besproken om voor het eerst volgende ziekenhuis afspraak om haar mee te nemen en dat was op de dag van het MRI Scan. Wij hadden eerder op die dag met de begeleider in het ziekenhuis gebeld en zij zou het nieuws op een heel profesionele manier naar mijn dochter toe overbrengen, het was hartverscheurend om mijn dochter te zien huilen met het angst alsof zij ook haar andere ouder zou moeten gaan missen. Belangrijk voor haar is om erover te kunnen praten en vandaar dat wij ook hebben besloten om een blog te gaan houden.

Uit het MRI Scan is bewezen dat er gelukkig geen uitzaaiingen zijn en dat het een borst behoudend operatie zal zijn. Het herstellende proces gaat alleen lang en vermoeiend zijn. Ik ben zelf heel positief ingesteld om deze strijd aan te gaan, vooral met alle steun die ik krijg van families, vrienden, collega's en ouders van Mijn Honk/Softbal vereniging waar ik actief ben als coach.

Vandaag weer een bezoek aan het ziekenhuis om een radioactive korrel te laten inbrengen en dan om een datum te prikken voor het operatie.

WIJ GAAN BIDDEN, ENJOY THE LITTLE THINGS IN LIFE, BECAUSE ONE DAY YOU'LL LOOK BACK AND REALIZE THEY WERE THE BIG THINGS

Be Bless and Have a nice and sunny day

4. mei, 2016

De afgelopen weken heb ik helaas te horen gekregen wat de oorzaak is van een aantal fysieke klachten waar ik mee aan het tobben ben. Met deze blog wil ik graag de mensen om mij heen op de hoogte houden van "mijn strijd" en alles wat er bij komt kijken.

- Annie - 

4. mei, 2016